Kultura polityczna
Krótka charakteryzacja sposobu rządzenia Jagiełly
Władysław Jagiełło rządził w sposób dalece różny od piastowskiego. Reprezentował zupełnie inną, i niestety o wiele gorszą, szkołę polityczną. Wskazane jest krótko ją scharakteryzować. Po pierwsze Jagiełło, ojcowskim i dziadowskim wzorem, działał jednocześnie na wielu frontach. Podczas gdy Piastowie skupiali się zazwyczaj na jedynie kilku zadaniach, których w dodatku wypełnienie było w ich zasięgu, to Jagiełlo, a także jego następcy, co i rusz powodował powstanie nowych celów politycznych. Cele owe mnożyły się bardzo szybko, a, znowu w przeciwieństwie do Piastów, Jagiełło miał zwyczaj niedokańczania spraw - pozostawiał je załatwionymi, powiedzmy, w 3/4, jedynie tak, by doraźnie nie stanowiły żadnego już problemu. Niestety, takie postępowanie sprawiało, że sprawy te, chwilowo jedynie ułagodzone, w późniejszym czasie pojawiały się znowu ze zdwojoną mocą. Idealnym tego przykładem jest chociażby kwestia Zakonu Krzyżackiego, którego Władysław Jagiełło nie zniszczył doszczętnie, choć miał ku temu idealną okazję.
Ponadto Władysław Jagiełło był niezwykle rozrzutny. W tym względzie zachowywał się raczej jak władca jakiegoś prymitywnego tworu plemiennego, bowiem miast pertraktować - przekupywał. Dawał ziemianom duże bogactwa, nadania ziemskie, czym bardzo uszczuplił skarb. Niestety, ten niechwalebny proceder kontynuowali jego jagiellońscy następcy. Trzecią cechą polityki Jagiełły było całkowitego niedostrzeganie znaczenia potęgi Korony. Otóż król ten, będąc w końcu Litwinem, działał przede wszystkim na korzyść swej ojczyzny, zaniedbując w tym Koronę - nie potrafił on dostrzec, że Litwa to przysłowiowy kolos na glinianych nogach, i do istnienia i obrony przed Krzyżakami, Moskwą i Tatarami po prostu niezbędnie potrzebuje silnej Polski. Jagiełło, oczywiście, nie starał się Korony osłabić - unikał jednak jej zbytniego wzmocnienia, które mogłoby postawić Koronę w uprzywilejowanej pozycji w stosunku do Litwy. Takie postępowanie było zgubne, co zresztą zaowocowało w późniejszych wiekach.